ذكر خلافت عمر بن عبد العزيز رحمه الله بيعت عمر بن عبد العزيز بن مروان بن حكم كه كنيه‌اش ابو حفص و مادرش ام عاصم دختر عاصم بن عمر بن خطاب بود ، در روز مرگ سليمان انجام گرفت . او كس فرستاد و مسلمه را از محاصرهء قسطنطنيه باز گردانيد . مدتى را كه مسلمه در محاصرهء آن شهر گذرانيده بود سابقاً در همين كتاب جزو اخبار ملوك روم پس از ظهور اسلام در پادشاهى تيدوس معروف به ارمنى آورده‌ايم . عمر بروز جمعه ده روز مانده از رجب سال صد و يكم در سى و نه سالگى در دير سمعان حمص مجاور قنسرين ، بطوريكه گفته‌اند از طرف كسان خود مسموم شد و بمرد . مدت خلافتش دو سال و پنج ماه و پنج روز بود . وى سبزه‌گون و نكوروى و لاغر اندام بود با ريشى نكو و چشمانى فرورفته و از لگد اسبى كه در كودكى خورده بود نشانى بچهره داشت . ريشش سپيد شده بود و تا وقت مرگ خضاب نكرد . مردى فضيلت پيشه بود و دين را به دنيا ترجيح ميداد و چون كسى كار ميكرد كه از امروز بيمناك و بفردا اميدوار است و رفتار كسان خود را با دين منطبق ميكرد . كاتب وى ليث ابن ابى رقيه و نقش انگشترش « لكل عمل ثواب » و بقولى « عمر يؤمن باللّه مخلصا » بود . عهده دار قضايش عبد الله بن سعد ايلى و حاجبش آزاد شدهء او مزاحم و بقولى حسين بود .